เอกสารประกอบขออนุมัติเดินทางไปปฏิบัติงานนอกสถานที่

เอกสารประกอบการขอเบิกเงินในการเดินทางไปปฏิบัติงานนอกสถานที่

 1. หนังสือขออนุมัติเดินทางไปปฏิบัติงาน

 2. ใบเบิกค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ

 3. หลักฐานการจ่ายค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปปฏิบัติงาน

·         ใบเสร็จรับเงินค่าเช่าที่พัก

·         ใบเสร็จรับเงินค่าบัตรโดยสารเครื่องบินหรือใบรับเงินที่แสดงรายละเอียดการ เดินทาง (itinerary Receipt) และกากบัตรโดยสารเครื่องบิน (Boarding pass)

·         ใบเสร็จรับเงินค่าจ้างเหมารถยนต์ หรือใบสำคัญรับเงิน

·          ใบเสร็จค่าน้ำมันเชื้อเพลิง

·          ใบผ่านค่าทางด่วน

·          ใบรับรองแทนใบเสร็จรับเงิน ในกรณีที่มีการ จ่ายเงิน และไม่อาจเรียกใบเสร็จรับเงินจากผู้รับเงินได้เช่นค่าพาหนะ เป็นต้น

เลขที่หนังสือ

: ๐๗๐๒/๔๗๓๔

วันที่

: ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๖๒

เรื่อง

: ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีค่าเบี้ยเลี้ยงที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามมาตรา ๔๒ (๑) แห่งประมวลรัษฎากร

ข้อกฎหมาย

: มาตรา ๔๒ (๑) แห่งประมวลรัษฎากร

ข้อหารือ

          บริษัท ก. (บริษัทฯ) หารือเกี่ยวกับภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีค่าเบี้ยเลี้ยงที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามมาตรา ๔๒ (๑) แห่งประมวลรัษฎากร มีข้อเท็จจริงสรุปได้ ดังนี้
          
๑. บริษัทในเครือ อ. ได้กำหนดอัตราเบี้ยเลี้ยงในการเดินทางเพื่อไปปฏิบัติงานนอกเขตปฏิบัติงานปกติของพนักงานเป็นครั้งคราว โดยมีการแบ่งคำนวณเป็น ๒ กรณี คือ
               
๑.๑ กรณีเดินทางไปปฏิบัติงานติดต่อกันเกินกว่า ๑๒ ชั่วโมง แต่ไม่เกิน ๒๔ ชั่วโมง ให้ได้รับเบี้ยเลี้ยงครั้งละ ๔๐๐ บาท
               
๑.๒ กรณีเดินทางไปปฏิบัติงานติดต่อกันเกินกว่า ๖ ชั่วโมง แต่ไม่เกิน ๑๒ ชั่วโมง ให้ได้รับเบี้ยเลี้ยงครั้งละ ๒๐๐ บาท
          
๒. บริษัทฯ ขอหารือว่า ค่าเบี้ยเลี้ยงดังกล่าว ได้รับยกเว้นไม่ต้องนำมารวมคำนวณ เพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามมาตรา ๔๒ (๑) แห่งประมวลรัษฎากร หรือไม่ อย่างไร

แนววินิจฉัย

           ค่าเบี้ยเลี้ยงที่พนักงานได้รับจากการไปปฏิบัติงานนอกสถานที่เป็นครั้งคราว ซึ่งพนักงานได้จ่ายไปโดยสุจริตตามความจำเป็น เฉพาะในการที่จะต้องปฏิบัติงานตามหน้าที่ของตนและได้จ่ายไปทั้งหมดในการนั้น ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามมาตรา ๔๒ (๑) แห่งประมวลรัษฎากร
          
อย่างไรก็ดี ในกรณีที่พนักงานได้รับค่าเบี้ยเลี้ยงในลักษณะเหมาจ่าย หากหลักเกณฑ์ การจ่ายค่าเบี้ยเลี้ยงเหมาจ่ายนั้น เป็นหลักเกณฑ์ที่บริษัทฯ กำหนดขึ้นโดยสุจริตตามความจำเป็นและสมควร โดยจำนวนเบี้ยเลี้ยงนั้นไม่เกินอัตราสูงสุดที่ทางราชการกำหนดจ่ายให้แก่ข้าราชการ ตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการในประเทศหรือต่างประเทศ และตามหลักเกณฑ์การเบิกจ่าย ในลักษณะเหมาจ่าย (ซึ่งต้องพิจารณาเทียบเคียงกับอัตราเต็มวันหรืออัตราครึ่งวัน แล้วแต่กรณี) ให้ถือว่า ค่าเบี้ยเลี้ยงดังกล่าวเป็นค่าเบี้ยเลี้ยงที่ได้จ่ายไปโดยสุจริต ตามความจำเป็นเฉพาะในการที่จะต้องปฏิบัติตามหน้าที่ของตนและได้จ่ายไปทั้งหมดในการนั้น โดยไม่ต้องมีหลักฐานการจ่ายเงินมาพิสูจน์ แต่หากพนักงาน ได้รับค่าเบี้ยเลี้ยงในอัตราที่เกินกว่าอัตราสูงสุดที่ทางราชการกำหนด และพนักงานไม่มีหลักฐานมาพิสูจน์ว่า ได้จ่ายไปโดยสุจริตตามความจำเป็นเฉพาะในการที่ต้องปฏิบัติงานตามหน้าที่ของตน และได้จ่ายไปทั้งหมดในการนั้น ให้ถือว่าค่าเบี้ยเลี้ยงเฉพาะในส่วนที่ไม่เกินอัตราดังกล่าว เป็นค่าเบี้ยเลี้ยงซึ่งพนักงานนั้นได้จ่ายไปโดยสุจริตตามความจำเป็น

เลขตู้

: ๘๒/๔๐๘๗๒